Anna van Praag

Ze werd vijf jaar en ik mocht bij het vieren komen kijken in de klas.
Bij de meest verschrikkelijke juf die je je voor kunt stellen. (lees verder)

Jullie slapen (hoop ik), terwijl ik dit schrijf. Middenin de nacht op JFK Airport. (lees verder)

Af en toe is er ineens een mooie dag.
(lees verder)

‘Dit zou ook heel goed Gorinchem kunnen zijn,’ zegt J (lees verder)

Vlees. Zelden zo’n carnivore stad meegemaakt.
(lees verder)

Het regende toen we landden in New York. (lees verder)

Deze man. (lees verder)

Ik dacht eerst dat de juf een grapje maakte. (lees verder)

‘We moeten onze verhalen vertellen,’ zei de wethouder, ‘dat zal ons dichter tot elkaar brengen.’
(lees verder)

Vandaag heb ik zomaar een boekpresentatie. (lees verder)