Anna van Praag

Ik heb (misschien en beetje sneu) een google alert op mijzelf. Dat betekent dat elke keer als mijn naam in het nieuws komt -dat kan ook heel klein nieuws zijn- ik er een melding van krijg. Soms is dat stom. Vaak onverwacht.

Er is die grens, altijd die schimmige grens.

Pats! Terug uit Rome. Terug in de drukte.

De middelste dochter kreeg officieel haar masterdiploma.

Misschien kwam het door die intimiderende hoeveelheid kerken, de devote nonnetjes op elke straathoek, de verhalen over wonderen van de zoveelste heilige.

Dan heb je acht kostbare dagen samen vakantie in een wereldstad. Dan wil je dat het perfect is.

Hier zie je mij op de rug over een oud plein van Rome lopen. WAT KLOPT HIER NIET?

Als jullie dit lezen dan zit ik in het vliegtuig (hopelijk).

Het is best wel hip om te zeggen: ‘Daar kan mijn OCD-brein niet goed tegen.’ Dat gaat dan over dat er dingen scheef liggen, in de war zitten of viezig zijn.

In drie maanden een boek schrijven, en geen kleintje ook. Dat kan natuurlijk niet.