Anna van Praag

‘Al is er straks maar één kind dat zich gezien voelt door jouw boek, dan is dat al goed,’ zei de vormgever tegen mij.

We schreven het verhaal van onze vriendschap.

Ik ben een surfer die op zijn plankje dobbert, wachtend op die golf.

Ik raakte van alles kwijt.

De moeders die doodgaan, waar gaan die toch naartoe?

Je bent 29 in 1997, je krijgt een kind, het is een meisje. Wat een geluk, denk je, een mini me.

‘Jij mag er niet zijn.’

Dus. Het was volle maan. En Walpurgisnacht, wat tegelijk Beltane is, een heksenfeest. Mijn heksenvriendin Nancy wilde deze nacht in Duitsland gaan vieren, op de Hexentanzplatz, waar ook Goethe zijn Faust situeerde.

Af en toe word ik ’s nachts wakker, of eigenlijk niet-wakker.

Ik had een klein liefje en die werd ineens een superster.