Langzaam vallen de helden weg. Tonke Dragt, Jan Terlouw en nu ook, veel te vroeg, Sjoerd Kuyper (met wie ik ooit nog eens een memorabele nacht door Utrecht heb gedwaald). Ach die geweldige Sjoerd, hij ging with a bang (lees en herlees zijn laatste boek!).
Dus ja, ik begin ineens zelf bij de oude garde te horen. Lieve collega’s, dit is een stukje geschiedenis.
Wonderland
Mijn eerste Kinderboekenbal was meteen ook het Gouden Kinderboekenbal in 2003, het was de 50ste keer. Tonke Dragt won de Griffel der Griffels en mijn dochter Bloem mocht op het podium het Kinderboekenweekgeschenk uitreiken aan Paul Biegel, ze gilde zo hard dat Paul de Leeuw haar het podium op haalde. Dit is echt gebeurd. Bloem en ik liepen rond als Alice in Wonderland, alles was goud en glitter. Wat een initiatie.
In de jaren daarna heb ik het Bal zien veranderen. Lang was het nog vooral een kinderfeestje, dat is gelukkig afgeschaft ten tijde van de vorige CPNB-directeur. De hele Kinderboekenweek is al genoeg kinderfeest, we wilden juist met elkaar praten en dansen, niet belaagd worden door handtekeningenjagers en Kinderen voor Kinderen op het podium horen blèren.
Er is nu eigenlijk altijd serieus entertainment -dansers, zangers, deejays- en dat mag ook wel, want de tickets kosten de uitgevers veel geld. Ik heb het Bal al op veel locaties meegemaakt, deze keer was het in Tuschinski. Het begint steeds meer op het Grotemensenboekenbal te lijken, met al die wandelgangen. Drie keer was ik er niet: tijdens corona (toen was het ook niet), vlak na mijn scheiding, en toen ik op wereldreis was. Toen ik in Spanje woonde, kwam ik er altijd speciaal voor naar Nederland (soms moest ik vechten voor mijn kaartje). Dus dat maakt 20 keer.
Toen ik deze keer in het holst van de nacht thuiskwam trof ik J in bed, die was diezelfde avond bij de opening van het Nederlands Filmfestival geweest. Slaperig lagen we ervaringen uit te wisselen. Zij hadden de minister, wij de staatssecretaris, zij hadden hapjes en een open bar, wij alleen twee consumptiebonnen, maar wij dansten.
En of ik danste. Mijn Bal, mijn mensen, mijn wereld. Ik ben zo trots op ons.
