Anna van Praag

Van ’s ochtends vroeg tot diep in de avond, vraag maar aan mijn dochter. (lees verder)

You wait, little girl, on an empty stage
For fate to turn the light on
Your life, little girl, is an empty page
That men will want to write on
(lees verder)

Mijn moeder wilde een graf op Texel. Maar ze komt in een urn in Driehuis.  (lees verder)

Texel 2020.  (lees verder)

De wereld draait. Heel letterlijk. (lees verder)

Ik was een beetje dronken en ik schreef iets op, waarvan ik dacht dat het een prachtig begin zou zijn voor een blog – of misschien zelfs een kort verhaal. 
De volgende dag las ik het terug. (lees verder)

Log als een kudde olifanten denderen de toeristen door Amsterdam. (lees verder)

Er is hier tegenover zo’n winkeltje met rustieke spreuken op houten paneeltjes. (lees verder)

Duizelingwekkend moe. (lees verder)

Het ging niet van een leien dakje. Dat was al wel duidelijk voordat we in de gutsende regen in een lange vakantiefile waren beland. (lees verder)