Auteur: Anna

Ik kreeg goed nieuws op een onverwachte plek. (lees verder)

Lees verder

Dat ik je dit jaar geen oranje tompouce kom brengen. (lees verder)

Lees verder

Ik zag alle zeven zeeën: het mooiste turkoois, drijvende ijsschotsen, stranden vol met mensen en alles verlaten of juist met oerwoud en ongelooflijke rotsen. Ik was bij lieve dobberzeeën en zeeën  vol gevaar, zeeën met haaien en walvissen erin, ik zwom erin en kotste erin en uiteindelijk… (lees verder)

Lees verder

Meer dan driehonderd jaar gleden, in 1680, werd er in Amsterdam een man geboren die Marcus heette.  (lees verder)

Lees verder

‘Ik denk dat het nog wel een tijdje gaat duren.’ Gehoord op straat, in de winkels, in de wandelgangen, waar niet eigenlijk. De mensen denken het allemaal al precies te weten. (lees verder)

Lees verder

In acht maanden ben ik tien kilo afgevallen. (lees verder)

Lees verder

‘Kijk mam, dit vind jij leuk.’  De dochter zet iets voor op mijn computer. (lees verder)

Lees verder

Vanaf het piepkleine maar geweldige Amsterdamse platje achter mijn huis zie ik links en rechts werkmannen bezig. (lees verder)

Lees verder

Ik hoop dat ik nooit meer, als zelfbenoemd expert in sektes, hoef uit te leggen hoe het komt dat je in zo’n club heel makkelijk nieuwe rituelen accepteert. We doen het namelijk nu allemaal, alsof het niks is.(lees verder)

Lees verder

Eerst was er de elleboog. Die mag al niet meer. Maar mijn zus en ik hebben nu het zwaairitueel. (lees verder)

Lees verder