Auteur: Anna

Bijna niemand kan, mag of durft nu de Amsterdamse binnenstad in. Maar ik woon er.  (lees verder)

Lees verder

Waar zouden we zijn, juist nu, zonder muziek? Zonder films, series, zonder boeken?  (lees verder)

Lees verder

Er ligt een huisje, verscholen in het groen. Een heilig huisje. En in juni mogen we er wonen. (lees verder)

Lees verder

Ik droomde dat ik verdwaald was. (lees verder)

Lees verder

Heb je zo hard gewerkt om een nieuw leven op te bouwen met lessen en trainingen en dingen in de cultuur. Dendert zo’n klotevirus erdoorheen.  (lees verder)

Lees verder

‘Komen jullie nog met een speciale reden naar Maastricht?’ vraagt de eigenaar van het lege hotel.
‘Ja, voor de Tefaf, de kunstbeurs,’ zegt J.
De eigenaar schrikt zichtbaar. (lees verder)

Lees verder

Coronadays. Dat hashtagt een Iraanse kennis die arts is. (lees verder)

Lees verder

‘En in pyjama natuurlijk,’ zei de bekende collega. ‘Dat schrijft het lekkerst en het best.’  (lees verder)

Lees verder

‘Als ik ze twee uur lang bezit laat nemen van mijn lichaam moet er wel wat tegenover staan,’ zei de jongen. (lees verder)

Lees verder

Op weg naar een expositie van een bevriend kunstenaar belandden we in de Jordaan. (lees verder)

Lees verder