Anna van Praag

Met deze foto is iets raars aan de hand.

Met een koffer met daarin twee galajurken en een ingelijste foto van de Oudere Beroemde Actrice stapte ik de trein in.

Ik zou een dystopisch verhaal over mijn leven kunnen schrijven.

Ik wist dat het eraan zat te komen.

Mijn winkeltje draait overuren en ik sta aan de toog.

In het boshuisje schudde ik de bedden opnieuw op. En weer veranderde alles.

Mijn dochters zijn alledrie een beetje vroeg uit (mijn) huis gegaan – maar ze komen altijd weer naar Texel. 

Op Texel speel ik altijd Captain Fantastic.

Als ik nu zou gaan studeren zou ik hopen dat ze mijn vriendin zou worden.

De man droeg een zwarte muts en een bruine jas. Hij schoot in de lucht. ‘Naar binnen,’ gilde onze juf. ‘Niemand bewegen,’ schreeuwde de politie.’