‘Op een mooie pinksterdag,’ zong ik heel hard terwijl we over het Museumplein fietsten.
‘Annie MG Schmidt, honderd procent,’ mompelde J naast me.
’Als het even kon!’ De warmte had de mensen verdreven, het was verder stil in de stad.
‘Muziek Harry Bannink,’ klonk het onverstoorbaar.
‘Liep ik met mijn dochter aan het handje… En gezongen door Leen Jongewaard.’
‘Uiteraard.’
Toeristen
Het lukt me steeds beter om het zenuwachtige gevoel van nieuw, belangrijk boek om te bouwen naar iets blijs. Van help naar hoera. Ik wil het nog steeds niet jinxen en pas na de boekpresentatie aanstaande zondag ga ik hier een foto posten van mij (blij) met het boek (mooi). Ondertussen is die foto al lang gemaakt door Concerto, waar de boekpresentatie is, die hangt daar prominent in de winkel. En door Karlijn van boekwinkel Casperle. Ik liep er langs en zag zo -paf- mijn boek op een stapeltje plat liggen. Toen wilde ik een foto van die stapel en zij een foto van mij daarbij.
Iets anders wat gaat gebeuren: signeren in Vlissingen in Boekhandel het Spui op 6 juni. Hallo Zeeland, komen jullie misschien even langs? Altijd een beetje ongemakkelijk om in je eentje achter zo’n tafel te zitten.
Dit is een boek dat verhalen losmaakt, dat merk ik al wel. Dat vind ik goed… en ook spannend.
Dus ging ik deze pinksterdagen maar veel tegen J aan kruipen, met hem door Amsterdam fietsen en lopen, ijsjes eten en in kleine kroegjes hangen. Zelfs gingen we als verdwaalde toeristen in het reuzenrad – en ik had niet eens hoogtevrees.
