Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven

‘Daar zie ik naar uit!’ mailde mijn vader.  ‘Mocht ik echter voor die tijd overleden zijn, dan ga ik gewoon naar de toren en lees het met de VR bril.’

Lees verder

‘Krakersrellen!’ zei vriendin Sanne. ‘Dat was soms best grimmig, dan moest je rennen voor de politie.’

Lees verder

Schrijven is een soort zelfhulp, heel klein en intiem.

Lees verder

Ontbijten met verse croissants bij Terminus Nord. Lunchen in het rustige deel van Montmartre. En dan met verse kaasjes, stokbrood en macarons picknicken in de trein terug.

Lees verder

‘Op een mooie pinksterdag,’ zong ik heel hard terwijl we over het Museumplein fietsten.

Lees verder

Het leven van mij en J is dezer dagen enorm dynamisch. We hollen van het een naar het ander.

Lees verder

‘Al is er straks maar één kind dat zich gezien voelt door jouw boek, dan is dat al goed,’ zei de vormgever tegen mij.

Lees verder

We schreven het verhaal van onze vriendschap.

Lees verder

Ik ben een surfer die op zijn plankje dobbert, wachtend op die golf.

Lees verder

Ik raakte van alles kwijt.

Lees verder