Eerst 112 weg, nu alle stroom. Het einde der tijden.’ (lees verder)
Lees verderCategorie: Verhalen van een Amsterdams leven
Toeval bestaat niet,’ zei mijn vader vroeger. (lees verder)
Lees verderSoms krijg je ineens een woord cadeau. Vandaag was dat vergetelheid. (lees verder)
Lees verderIk liep op door de stad, er waren blauwe draken bij de Dam en blauwe mensen die ze bereden.
En niemand tegen wie ik het kon zeggen: kijk nou, blauwe draken. (lees verder)
Gisteren ging er weer een glas sinaasappelsap over de bank. (lees verder)
Lees verderIk zag gisteren een bloedmooie vrouw. (lees verder)
Lees verderLaatst lagen dochter en ik op haar bed onder de balken uit te kijken over de Haarlemmerstraat toen het zo onweerde en bliksemde. Inktblauwe lucht. Verbijsterde toeristen met regencapes en blote benen en heel af en toe een dappere fietser. (lees verder)
Lees verderDochter schrijft een essay over vrouwenemancipatie in de jaren zestig. (lees verder)
Lees verderDenk je nog veel aan haar?’ vraagt mijn moeder in een van haar meer opmerkzame momenten. ‘Nee? Dat dacht ik wel.’
(lees vreder)
Er is een tas met oude foto’s tevoorschijn gekomen. (lees verder)
Lees verder