Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven

Alsof ik steeds een andere jas uittrek,’ zei ik tegen de Wijze Man.’ (lees verder)

Lees verder

Negen jaar geleden was er een schrijverslunch in een boekwinkel aan zee. De bedoeling was dat er daarna gesigneerd ging worden, maar mijn boeken waren ze vergeten in te kopen. (lees verder)

Lees verder

Als er geen Corona zou zijn, was er komende week de City Swim: zwemmen door de grachten tegen ALS. (lees verder)

Lees verder

Ik kan er nog steeds niet bij dat we wel met z’n allen hutjemutje in een vliegtuig mogen zitten maar niet in een theater of bioscoop. (lees verder)

Lees verder

Mijn geestesoog is verschrikkelijk. Hoeveel keer ik mezelf al niet van de trap heb zien vallen, als ik loop te manoeuvreren met teveel tassen en op hakjes.
(lees verder)

Lees verder

Van ’s ochtends vroeg tot diep in de avond, vraag maar aan mijn dochter. (lees verder)

Lees verder

You wait, little girl, on an empty stage
For fate to turn the light on
Your life, little girl, is an empty page
That men will want to write on
(lees verder)

Lees verder

Mijn moeder wilde een graf op Texel. Maar ze komt in een urn in Driehuis.  (lees verder)

Lees verder

Texel 2020.  (lees verder)

Lees verder

De wereld draait. Heel letterlijk. (lees verder)

Lees verder