‘Hoezo kus je per ongeluk iemand? Je viel om en botste toevallig tegen zijn gezicht aan?’
Nee, zo ging het natuurlijk niet. Maar toch, die mooie avond in augustus was flirten wel het laatste waar ik zin in had.
Cultuur
Ik had andere dingen aan mijn hoofd: binnen een maand moest ik een huis voor mezelf en mijn dochters gevonden hebben. En werk, om dat te betalen. Bovendien kookte ik nog fulltime in de herberg. Twee maanden daarvoor hadden we de kinderen verteld dat we gingen scheiden en ik wilde niet patsboem vetrekken. Die kinderen waren sowieso mijn topprioriteit en het idee dat ik de weekends zonder hen zou zijn, vond ik vrij onvoorstelbaar. Wat moest ik dan doen?
Dus toen er een vage kennis van vroeger voorbij kwam die voor zijn werk regelmatig in de bioscoop zat, dacht ik vooral: heerlijk cultuur, ik ga wel mee. We prikten een datum en op die dag (ik heb die mails nog) schreef hij: ‘Misschien leuker om niet gelijk twee uur in het donker te gaan zitten maar gewoon even bij te praten?’ Hij stelde De Reiger voor, lievelingsplek van mijn studententijd. We begonnen op het terras, gingen toen dat sloot naar binnen, en bleven doorpraten tot de tent dicht ging. Een afscheidszoen onder volle maan liep onverwachts uit de hand.
Dat is dus morgen precies tien jaar geleden. Daarna duurde het nog wel een tijd voor het een evenwichtige relatie werd, maar toch. Tien jaar! Met mijn eerste grote liefde ben ik vierendertig jaar samen geweest, hoe cool zou het zijn om dat memorabele jubileum nog een keer te halen.
