‘Ik ben niet zo jaloers aangelegd,’ zei een vriendin.
Ik keek haar diep in de ogen en het was waar. Wat geweldig!
Calimero
Als ik ergens vanaf wil is het wel dat groene monstertje. Laatst nog. Een acteur vertelde mij op een feestje over zijn werk als voice over voor een paar grote merken. Paar dagen werk, goed voor een jaarinkomen van anderhalf keer het mijne. Ik verbrak snel het gesprek.
Of collega’s die hun boeken vertaald hebben in het Italiaans. Is mij nooit gelukt en dus mis ik ook al die heerlijke internationale uitjes die je dan kennelijk hebt. Een schrijfster die ik op zich de wereld gun, berichtte laatst over een werkbezoek aan Sicilie, het lukt mij niet eens om dat vriendelijk te liken.
Vrouwen met achteloos soepele ruggen bij de Pilates, en dat ik daar dan naast sta te stuntelen als een gevallen torretje. Heel irritant. Vrouwen die ‘altijd minstens tien jaar jonger worden geschat.’ Dat gaat op voor ongeveer al mijn vriendinnen. En dat ik dan altijd een beetje Calimero-achtig denk: ik word nooit jonger geschat.
En dan hebben we het nog niet eens over de liefde. Ik zou het echt goed doen in een reality show. Ooit sleurde ik mijn vriendje in de disco zo hard weg van een iets te intiem gesprek met een ander meisje dat zijn cola vol over haar heen golfde. Ik heb ook wel eens een boek in duizend stukjes gescheurd dat een ander meisje hem had gegeven (er stond een dubbelzinnige opdracht in).
Mijn huidige man is zo ongeveer trouw geboren, daar heb ik hem (mede) op uitgekozen. Maar zelfs dan; als hij, zoals laatst, een autorit gaat maken met zijn ex mopper ik zachtjes. Gelukkig negeert hij dat totaal. Jaloezie maakt je lelijk en het moet nu maar eens stoppen. Maar hoe, wat is de truc?
Ik keek aandachtig naar de vriendin die sereen zei nooit jaloers te zijn. Daar was ik echt jaloers op.
Foto: Iris van Herpen, gezien in de Kunsthal
Als je me voor de blogjes op een kopje koffie wilt trakteren: https://petjeaf.com/annavanpraag (niet schrikken van het woord abonnement, het kan gewoon eenmalig).
