Nacht zonder maan in een kleine stad

Het is lente, nacht zonder maan in een kleine stad…
Wie weet welk geweldig toneelstuk zo begint, precies met deze zinnen?

Hint: dit ben ik op de foto, zo’n 35 jaar geleden, en ik speel in dit toneelstuk de rol van een van de twee vrouwen van de bakker.

Verbeelding

Zinnen van dit toneelstuk staan nog steeds diep in mijn brein gegrift. Zo denk ik nog altijd als iemand het gordijn openschuift en de zon gutst naar binnen via duizend stofdeeltjes : ‘En voordat je de zon naar binnen laat, zorg dat hij zijn voeten veegt.’
Het stuk vertelt het verhaal van een slaperig dorpje waar ogenschijnlijk niks gebeurt. Maar intussen speelt er van alles. Dromen, verlangens, mensen die met de doden dansen, geheimen. Alsof op een onduidelijke frequentie een parallelle wereld bruist en fonkelt.
Hier ligt een van de kiemen van mijn liefde voor literatuur en verbeelding. Betoverd werd ik als puber door de keus van die toneeldocent die het aandurfde zo’n ogenschijnlijk ontoegankelijk stuk integraal te laten spelen op een middelbare school.
Het wakkerde iets aan dat nooit meer is gaan slapen.

Later zag ik dit toneelstuk terug in series als Twin Peaks en nu recent weer in De 13 van Oldenheim (allemaal kijken!). Of liever gezegd, fragmenten van dit stuk, dat op zich ook weer drijft op fragmenten. Een vriendin stuurde mij gisteren deze foto en ik wist meteen alles weer. Nee, ik ga niet zeggen hoe het stuk heet. Wel nog 1 citaat dat je mij regelmatig zachtjes kunt horen mompelen:
Tijd gaat voorbij.
Luister. Tijd gaat voorbij.
Kom dichter nu….

 

Reacties (3)

  • Mrs. Dai Brood Twee – opgezigeunerd to in de puntjes in een zijden scharlaken onderrok tot boven de knieën, vuile, aardige knietjes, bekijk mijn lijf door mijn onderrok heen, bruin als een bes; schoenen met hoge hakken, waarvan één hak er niet is, een schildpaddenkam in mijn glanzend zwart, sluik haar en verder niets aan dan een vleugje]je reukwater. Lui en bont hang ik tegen de deurpost en voorspel je de toekomst uit de theebladeren en scheld naar de zonneschijn en stop mijn pijp.
    Echt een rol voor jou!

  • Natasja

    Onder het melkwoud

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*