Hard

‘Er komen zo ijsjes voor alle kinderen,’  roept Dunya, we zijn op een familiefeest. ‘Mmm,’  roepen haar zussen. De ijsjes  zitten in Micky Mouse-hoofden en er steken kleurige parasolletjes uit. Maar de zussen krijgen ze niet.

‘Hard,’  vinden ze – als het tot hun doordringt. Maar met vijftien en zeventien ben je in dit restaurant te oud voor een kinderijsje. ‘Dat is weer zo’n moment dat je je realiseert dat alles voorbij is,’  zucht de oudste. Volgt een melancholiek gesprek over ‘de kindertijd’.

Grobbebolknufflel

Samen met hun ook al zo oude nichtje beginnen ze aan een trieste opsomming.
‘Dat je geen cadeautje meer krijgt in het vliegtuig. Ik wilde ook zo graag een dekentje en een grobbebolknuffel.’
‘Dat mensen in winkels ineens mevrouw tegen je zeggen.’
‘O ja, dat doet echt pijn.’
‘Of dat ze zeggen: jullie zijn toch al groot.’
‘Geen Happy Meals meer. En ik was altijd zó blij met dat lelijke speeltje.’
‘Dat je het niet meer kunt maken om in de draaimolen te gaan, terwijl je het stiekem nog wel heel leuk vindt.’
‘Dat geldt voor alle speeltuinen. Het ballenbad!’
‘Omdat je er niet meer in past. Met mijn filmvrienden in Parijs hebben we ons in Eurodisney nog één keer met heel veel moeite in die draaiende theekopjes gewurmd, gewoon omdat we er allemaal zo sentimenteel van werden. We puilden eruit aan alle kanten.’
‘Wat die peuters daar doen: op je zij van een heuvel afrollen. Dat wil ik nog steeds, maar het is niet meer cool.’
‘En in de slee pas je ook niet meer.’
‘Of je als je ‘s nachts een nachtmerrie hebt, dat je dan niet meer verder gaat slapen bij je moeder in bed.’

Mickey Mouse-hoofden

Achach wat voel ik met ze mee, met deze plotseling volwassen kinderen, ik zou spontaan ijsjes in Mickey Mouse-hoofden voor ze gaan halen.
‘Dat je bij alle dierentuinen het volle pond moet betalen,’  zegt er een en ik knik begripvol want daar heb ik ook last van – op een andere manier dan.
Dan draait het schatje in kwestie zich naar me toe. ‘Maar dat je ook nog geen ouwemensenkorting krijgt. Dat is ook zo’n cruciaal moment, denk ik. En dat zit er nu aan te komen voor jou en papa.’
Hm. Toch maar geen ijsje.

Categorieën: verhalen van de berg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*