Tuimelaars

(Xai-Xai, km 28509)waarschuwing: deze keer extra idyllisch…
Maandagochtend.
Dolfijnen buitelen door de hoge golven en zwemmen onder ons door. Schildpadden, walvissen, haaien, nu weer dolfijnen… `wordt het al een beetje gewoon?` Nee dus. Het bijzondere wordt nooit gewoon, het gewone wel bijzonder. Aan het einde van een lange safaridag smaken die gepofte aardappelen uit ons vuurtje lekkerder dan wat ook. Middenin de nacht de tent steviger vastzetten als het ineens begint te stortregenen – veiliger kan een huis niet zijn. Geen beter speelgoed dan schelpen, een pen en een schrift, geen fijnere bibliotheek dan onze eigen boekenla met boeken die stuk voor stuk worden stukgelezen.

Woensdagochtend

Bloem, Chaia en Dunya vangen duizendpoten. We zijn even terug in Zuid Afrika, om het Kruger Park. Dit park is groter dan Nederland, wij rijden er dwars doorheen terug naar Mozambique, steeds verder van de toeristenhotels vandaan.
De dieren zijn hier schuwer. Als we over een steentje rijden, komt een jonge olifant met woest flapperende oren op ons af. Een giraf vlucht in slow motion en verderop wordt de weg geblokkeerd door wel honder voortsnellende buffels.
Als Bloem ´s avonds voor de tent haar tanden poetst, verslikt ze zich in het schuim: `Een hyena!` De hele nacht blijft het beest om onze tent patrouilleren. Gelukkig is er ook een ranger in de buurt.

Zaterdagochtend

Mozambique. De tent staat op een heuvel die uitkijkt over een verlaten meer. Er is hier helemaal niemand. Terwijl ik in de zon zit te schrijven, warmt Ilco met engelengeduld water boven een vuurtje. Het wordt koffie op z´n Turks: zonder filter. Maar ja, dat smaakt dus lekkerder dan de schuimigste capuccino uit welk expresso-apparaat dan ook!

popjesnieuws: Tut

Tut (eigenlijk Rosalinde Bernadette Groen Schreuder) is de enige dochter van Juf die op de Reizende School zit en ze wordt dan ook verschrikkelijk voorgetrokken door haar moeder. Alles wat ze zegt is goed, ook als het fout is. Tut is geobsedeerd door alles wat groen is. Ze eet ook alleen maar groene dingen. Haar lievelingseten is spinazie. Als er niets groens is wordt Tut zo heet van woede dat ze grassprietjes en blaadjes op zichzelf kan roosteren, die eet ze dan op. Bij de school heeft ze een eigen kruidentuintje. Ook is Tut de eigenaar van park De Groene Weide waar je groen schilderijen kunt kopen en en kunt zwemmen in het kroos.
Tut is dol op haar moeder, zichzelf en op make up en als ze je een zoen geeft, lebbert ze je af met haar groene tong.
(verzonnen door Bloem en Chaia)

Categorieën: afrikareis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*