Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven

Een soort zombie. Helemaal leeg.

Lees verder

Dat mijn vriendin Jowi een zilveren griffel kreeg en hoe trots ik was. Dat ikzelf een stiekeme nachtelijke boekpresentatie had.

Lees verder

Het halen van je covidprik is als de reünie van de klas waarin je niet wist dat je zat.

Lees verder

Ik werd wakker in een andere wereld.

Lees verder

Vorig jaar om deze tijd…

Lees verder

‘Mam, tot ooit!’ Ze lachte er zelf ook om. En weg was ze.

Lees verder

Ik liep over de grachten door de stille avond naar huis.

Lees verder

Ik ben een stoere vrouw in de ochtend en een kind in de nacht.

Lees verder

Als die corona een mens was dan zou ik er echt gek van worden.

Lees verder

Met J in een filmachtig huisje beland.

Lees verder