Overal slingeren kookboeken, briefjes met recepten, zeven schermen tegelijk open, waaronder uiteraard het blog.
Mijn onderbuurmeisje zal er totaal anders over denken (ik heb haar net een enorme snauw gegeven dat het niet mijn probleem is dat mijn poezen op haar balkon komen en dat ik zeker nu geen tijd heb om iets te gaan fiksen met kippengaas), maar ik voel me de gezelligste moeder ever.
Anekdotisch
Al dat bakken, al die tafels vol, al die taarten die ik maakte en maak. Het nieuwe boek wordt iets dat ik nalaat aan mijn nog onbestaande klein- en achterkleinkinderen: de leuke openhuisoma met al haar heerlijke recepten.
Af en toe denk ik heus wel: ik ben toch een serieuzer schrijver dan dit? Zal je zien dat ik 22 (laatst geteld) mooie jeugdboeken schrijf en dan doorbreek met een ‘anekdotisch kookboek’ – zoals de uitgever van Lemniscaat het enthousiast noemde.
Maar dit boek komt dus bij een andere uitgever, die op alle manieren erg volwassen voelt. Alleen al de serieuze manier waarop ik op de foto moet, nu al, en de strakke deadlines, ik schrijf me suf. Buiten de zon, binnen ik met al die blogs en recepten. Mijn computer is ook al oververhit.
21 maart, ik zei het al, dan komt dit boek in de winkel. Blogs en recepten We vieren dan 10 jaar dinsdagdiner maar ook het blog is jarig. Dat wordt 20 eind dit jaar. Daarom wil ik jullie, trouwste lezers, nu alvast uitnodigen op het lentefeest!
