Ik geef mezelf de hele tijd cadeautjes.
Het begon allemaal met een langverwachte financiële meevaller die eindelijk op mijn rekening stond. Ik had dat geld al vaak uitgegeven in mijn gedachten, maar daar was het nu dan echt.
Selfcare
Ik kocht een nieuwe refurbished telefoon, dat was hard nodig, de ander deed hele rare dingen zoals uitvallen. Ik kocht een ticket naar Rome in het najaar, hallo vakantie! En groene metallic sandaaltjes, plus een nieuwe little black dress.
Daarna was het geld wel een soort van op, maar ik had de smaak te pakken. Twee zomerbloesjes in de sale, ach die heerlijke geur van nieuwe kleren. Een corporate shirt voor de dochter voor in haar eerste echte baan, een elektrische tandenborstel voor de andere – dat was nog achterstallig moederlijk onderhoud. Maar het hek was echt van de dam. Je kunt namelijk alles selfcare noemen, dan voelt het wijs en goed. En als je tien uur per dag als een malle zit te werken (ik ga gewoon keihard die deadlines halen!) is selfcare zowel broodnodig als lieve afleiding. Mooie zomersalades maken met zalm, de lekkerste chocola op een gouden bordje. Het was zelfs een uitje om helemaal te gaan wandelen -met een mooi luisterboek op- naar de Coolblue en me daar te laten adviseren over een muis en een toetsenbord want de RSI bijt me alweer in mijn hand, arm, schouder. Dus dat kocht ik ook.
Ondertussen is het vakantie van lessen en scholen, er komt niet echt geld binnen. Dus ik probeer me toch een beetje in te houden nu. Maar ja, ik kijk de hele tijd uit op mijn balkon en eigenlijk wil ik nog wat nieuwe bloemetjes. En die ene rode broek van de sale. En een nieuwe armband voor mijn zo hardwerkende pols. Een echt goede bodylotion. En… en… en… en….
Laatst zat op het balkon zomaar deze ekster, onbevreesd voor de katten. Eksters staan voor transformatie, las ik. Niet dat dat verder iets met dit blog te maken heeft.
