Alleen maar blauwe m&m’s

Volgende week is de dag van Jonge Jury en dan sta ik op het podium van het Circustheater, hoe stoer is dat – en ook een fijne rolwisseling.

Ik kreeg een soort draaiboek waarin stond dat ik de hele dag een vaste begeleider zou krijgen en alleen al dat was een ultiem glamourmoment. Met een man die vaak grote evenementen organiseert ben ik zelf vaak genoeg ‘artiestenbegeleider’  geweest.

Eendje

Zo was ik, jaren en jaren geleden alweer, begeleider van Paul de Leeuw. Dat kwam er vooral op neer dat ik zijn chauffeur was. In een oud gammel eendje (auto) haalde ik hem van de trein en bracht hem naar het festivalterrein waar hij Bevrijdingspop zou gaan presenteren. Ik herinner me dat Paul maar net in dat eendje paste (het was in zijn minder slanke periode) maar dat hij daar niet moeilijk over deed. Hij was een artiest zonder allures, had volgens mij niet eens een rider. Dat is een soort lijst van dingen die perse voor een artiest aanwezig moeten zijn, zoals tig flessen whisky van een bepaald merk of een reuzenschaal met alleen maar blauwe m&m’s in de kleedkamer (echt gebeurd). Sommige artiesten gaan gewoon direct weg als je niet aan de eisen van de rider hebt voldaan, hoe absurd die soms ook zijn.

Piepkleine gaatjes

Wat zou ik op mijn rider zetten? Pure chocola van dat-en-dat merk, een paar glazen rode wijn tegen de podiumangst… Nee, zo beroemd ben ik niet. Maar ik hoop wel dat ik meer geluk heb met mijn begeleider dan Paul de Leeuw indertijd met mij. Want toen we weg gingen, bleek er een zwerver in het autootje liggen te slapen. En die zwerver had op de achterbank gepoept, maar dat ontdekten we pas toen we al reden. Gelukkig zaten Paul en ik allebei voorin, maar je kunt je voorstellen hoe het rook. Er was trouwens wel een of andere roadie op gaan zitten en het was nepleren bekleding met allemaal van die piepkleine gaatjes (heet dat niet skai?). En tsja, dit is het lot van de artiestenbegeleider: toen Paul al ruimschoots thuis was en het festival lang en breed afgelopen, stond ik nog steeds te boenen…

Dit is ook mijn blog bij de Jonge Jury vandaag (check fb).

Categorieën: verhalen van de berg

Reacties (2)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*