Tuin

Pff! Na maanden twijfelen heb ik de knoop doorgehakt. Ik heb een nieuwe uitgever. Of die uitgever heeft mij, het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk.

Leuk is het niet om weg te gaan bij de uitgever waar ik zeven jaar en elf boeken mee heb gedeeld. Die me als schrijver op de kaart heeft gezet, en waar ik ook nieuwe, confronterende boeken als Nooit meer lief mocht maken. Toch wel een soort scheiding, inclusief de pijnlijke gesprekken en het gevoel van verraad.
Maar er was dit nieuwe boek. 65.000 woorden in een word-document. Een boek dat de wereld moet veranderen, dat in ieder geval de mijne een beetje heeft veranderd. En dat ik zo goed mogelijk onder wil brengen. Op een nieuwe plek.

Doodeng

Dat boek heeft voor me beslist. Heel voorzichtig heb ik het in handen gelegd van twee nieuwe uitgevers. Het laten lezen van zo’n boek in wording is altijd al doodeng, nu was het dat helemaal. Want we kenden elkaar amper, de uitgevers en ik. Terwijl ik niets-aan-de-handstukjes schreef op dit blog (dank jullie wel trouwens voor alle heerlijke reacties bij het stuk over de gouden buis), zat ik intussen te zweten en te bibberen. Ik dacht er elk uur van de dag aan. Aan mijn boek en de uitgevers. Was het al wat ik zelf dacht dat het was? Zouden ze snappen hoe belangrijk? En wie zou er het best voor kunnen zorgen? De leuke jonge uitgever die al zo vaak op mijn pad was gekomen? Of die oudere uitgever, waar ik laatst zo’n goed en inhoudelijk gesprek mee had gehad? Die uitgever die ik steeds maar tegenkom in mijn boekenkast, met wiens prachtige boeken ik zo’n beetje ben opgegroeid en mijn dochters ook?

Chapeau

Ik stond onder de douche toen precies die uitgever belde. Chapeau, zei hij. Zo’n heerlijk ouderwets woord dat we eigenlijk vaker tegen elkaar zouden moeten zeggen. En daarna volgden nog veel meer fijne woorden. Waaronder dat ze dit boek graag wilden uitgeven, dit najaar nog. Ik stond te trillen op mijn benen (en te druipen op de tegels want ik kwam dus eigenlijk net uit de douche).
Toen wist ik het. Ik wilde niet meer wachten of langer nadenken. Als deze uitgever mijn boek wil hebben: graag! Ik ben een beetje moe van mijn eigen gedoe en ook van mijn liefdes-, familie- en babymetaforen. Die ruil ik in voor: dit is de tuin waar mijn boeken verder kunnen groeien. En wat voor een tuin. Eindelijk kan ik ik het van de daken schreeuwen: ik heb een nieuw boek (in progress) en een nieuwe uitgever!
Het boek heet Kom hier Rosa.
En de uitgever is Lemniscaat.

Categorieën: verhalen van de berg

Reacties (16)

  • Whow. Gefeliciteerd. Dat er maar mooie bloemen mogen groeien en bloeien in de tuin!

  • Afscheid nemen is nooit leuk, maar soms moet het. Nieuwe mensen bieden weer nieuwe kansen, mogelijkheden en uitdagingen!

    Heel veel succes!!!

    Ada

  • WOW! Wat waanzinnig gaaf! Natuurlijk, ‘partir c’est mourir un peu’, maar een knoop doorgehakt hebben, kan zo opluchtend werken. Schreeuw het maar over de Spaanse bergen en laat het flink echoën! 🙂

    ¡Beso & abrazo!

    Maria

  • Twee maal gefeliciteerd Anna!
    Een goede uitgeverij en een beslissing genomen (pijnlijk maar toch…), veel succes met het nieuw boek.
    Maureen xx

  • Lemniscaat…wat een eer zeg. Inderdaad dé uitgeverij waarvan je meestal blind wist dat de boeken goed zouden zijn. Van Kruistocht in spijkerbroek, Koning van Katoren. En waar ik later voor mijn kinderen boeken van De Boze Heks kocht, De Kleine Kapitein. Sjonge, dat is wel een hele dikke felicitatie waard!

  • Wow, Anna! Ja, overschakelen is altijd lastig, weet ik helaas uit ervaring. Maar andersom worden schrijvers ook vaak rücksichtslos gedumpt door uitgevers omdat ze ‘niet meer in het fonds passen’. Als schrijver moet je kiezen voor de uitgever die het beste bij je past, hoe pijnlijk dan ook.

    In iedere geval: gefeliciteerd met Lemniscaat! Ik kijk uit naar je boek.

  • Marco Kunst

    Dag Anna,

    Ik ben vorig jaar ook overgestapt naar Lemniscaat… (en ik weet dus hoe moeilijk het is).
    Welkom bij de club & gefeliciteerd!

  • Daar zit je helemaal op rozen, volgens mij! Leuk!

  • Het leest als een spannend boek. Gefeliciteerd.
    Het hele proces net voor het eerst doorlopen, met De Eenhoorn als mijn Tuin.
    3x hoera voor goede uitgevers.

  • caya de groot

    Jemigdepemig: wat geweldig!!! En wat stoer! Gefeliciteerd!!
    Zit jij toch maar mooi op rozen daar op je berg : ) xx

  • Wow! Gefeliciteerd met deze geweldige stap. Xrem

  • heei Anna
    wanneer komtie uit?
    ik wil hem lezen!!
    xxx Blume + de rest

  • WAUW Anna …… wat een geweldige en vooral dappere beslissing. En Lemniscaat!! Geweldig!! Ik ben zo ongelofelijk blij voor je!! Zo zie je maar, uit elke crisis wordt wat moois geboren!!!
    STOER!!!!

  • Een betere keuze had je niet kunnen maken denk ik.
    Super! x

  • judith daemen

    Oooohhh, hoor ik mezelf hardop zeggen. Gefeliciteerd!! Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering zei Salvador Dali. Ik onthoud die uitspraak altijd als: elk afscheid is de geboorte van een nieuw begin.
    Groetjes, Judith

    PS: ik hou heel erg van chapeau!!

  • Ik zit met plezier te ‘gras-tuin-en’ op je website. Jouw stukjes zijn al pareltjes op zich, zo eigen, beeldend, direct en eerlijk. Ik ben heel erg benieuwd naar je nieuwe boek. Ik hou van wilde bloemen, klaprozen, kamille, cichorei… volgens mij is Rosa er zo een.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*