Liedjes

‘Wil je een liedje voor me zingen?’ Ooit hoorde ik een wanhopige vrouw midden op een verre oceaan dit aan haar vriend vragen.
Hij keek haar verbijsterd aan.
‘Misschien ons eigen fijne liedje uit Moulin Rouge?’  vroeg ze smekend. Ze zag er belabberd uit, want ze was zeeziek. En als je echt echt echt zeeziek bent, ik weet er alles van, dan wil je alleen nog maar dood.
‘Een liedje?’  vroeg de vriend bangelijk. ‘Eh, ik kan wel gewoon een beetje met je praten. Is dat ook goed?’
Ik denk, en ik hoop, dat die relatie niet lang stand heeft gehouden.

Langs een leeuw

Liedjes tegen de angst, tegen de pijn, tegen verdriet. Als mijn grote dochters zich rot voelen, is dat wat ze vragen: ‘Mama, wil je een liedje voor me zingen?’ Ook op reis heb ik ons zo door griezelige situaties heen gezongen. Die keer bijvoorbeeld dat we verdwaald waren in de woestijn van Sudan en het steeds donkerder werd. Ik zat voorin de auto en ik zong. In mijn boek Schiet niet op mijn olifant zingt de hoofdpersoon zich zelfs langs een leeuw.
Toen ik nog trainingen gaf voor Het Verhalenkasteel, deden we een quiz over ‘meervoudige intelligentie’.  Het idee daarachter was dat er acht gebiedjes zijn in je hersens waar je in kunt uitblinken. En bij mij, tot mijn eigen verbazing, scoorde muzikale intelligentie zeker zo hoog als taal. Dat is dus niet perse dat je heel muzikaal bent, maar dat je de wereld snapt, of probeert te snappen via muziek.

Bang

Niet elk willekeurig liedje voldoet. Suzanne van Leonard Cohen is het ultieme bezweringslied voor mijn oudste dochters, of anders wel Today van, jawel, John Denver: I’ll laugh and I cry and I sing…  (is dit een ontboezeming? ik denk het wel). Come what may uit (ja, ook al) Moulin Rouge zingt in mijn hoofd op elk lastig keuzemoment. En als ik écht bang ben, neurie ik heel zachtjes het adagio uit het klarinetconcert van Mozart. Altijd. Toen ik hier laatst over nadacht (maar dat moet je niet teveel doen) bedacht ik me plotseling: mijn vader. Avond aan avond hoorde ik hem dat oefenen op zijn klarinet, terwijl ik lekker veilig in mijn bedje lag. Zou het zo simpel zijn?

(Als je wilt kun je overal op internet je eigen meervoudige intelligentie testen, bijvoorbeeld hier: http://www.migent.be/mi_testen)

Categorieën: verhalen van de berg

Reacties (3)

  • Suzanne van Leonard helpt mij mn hele leven al door alles heen………….

  • ik zat ooit op een woeste zee in griekenland in een niet zeewaardig bootje, levensgevaarlijk we dachten echt dat we er geweest waren. Op dat moment hoorde ik mijn eigen bange stem ” holiday” zingen van madonna….. x es!

  • Papa was a roling stone, whereever he laid his head was his home… Het is van oorsprong een Motown liedje en is door veel artiesten gezongen.

    Elke laatste nacht, wanneer ik nog in mijn eigen vertrouwde bed lig, voor een grote reis, speelt dit liedje door mijn hoofd. Omdat we vaak niet weten waar we de volgende nacht zullen slapen… Geen idee wanneer dat is begonnen, maar wanneer het weer zover is popt dit liedje naar boven. En nu dus ook:)

    Ada

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*