Carnaval

Nee sorry, zeg ik tegen mijn dochter, maar dat staat echt op mijn lijstje Dingen die ik nooit zou doen. 
Ze staart me aan. ‘Maar als ze je heel vriendelijk zouden vragen… en iedereen deed verder wel mee… en het stond heel lullig als…’
Nee nee nee. Zelfs niet voor vijfduizend euro. Zelfs niet als ik stomdronken zou zijn.

Genant!

Voor het geval dit enorm arrogant en snobbish overkomt, volgen hier een paar zeer genante dingen die ik inmiddels wél gedaan heb in de loop der jaren. 
– Tijdens een hip muzikantenfeestje Abba zingen in karaoke (vals! Nooit vergeet ik de verbijsterde blik van die interessante en vrij beroemde zanger aan de zijkant van het podium). 
– Een huilkick krijgen in de bioscoop bij een zeldzaam slechte en sentimentele film met Neil Diamond. 
– Aan een paar wildvreemde mannen vragen: ‘Kunt u mijn auto even optillen aan de achterkant want ik krijg hem niet ingeparkeerd?’ (en werkelijk, ze gingen het nog proberen ook).
 – Op een traditionele Marokkaanse bruiloft verschijnen in een ultrakort minirokje. 
– Op het carnaval in Rio (daar wel…) wild dansen in de grote parade, verkleed als milieuvriendelijke auto, met wapperende spatborden. 

Maar ik ga dus niet de polonaise dansen. Nooit. Ook niet op het carnaval van Montefrio waar ik voor altijd vriendinnen had kunnen worden met alle andere moeders. 
En ze waren nog wel zo snoezig verkleed als olijven.

Categorieën: verhalen van de berg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*