Pas op in Manchester!

Omdat al onze familie en vrienden in Nederland zitten, vieren we kerst met een bonte mengeling van buren. Vooral de avond met paarden-Liz en haar familie is memorabel. Immigreren verbroedert, ik had me eigenlijk nooit zo gerealiseerd waar ze vandaan komen. En hoe heftig het ghetto van Manchester is. ‘Heb je zulke dingen niet in Nederland dan?’

Niet voor zwakke magen

Een vriend van Liz die ‘bescherming’ weigerde van de buurt-maffia vond de volgende ochtend zijn gloednieuwe Mini Cooper samengeperst als een oud koekblikje. ‘En de volgende keer zit jij erin.’
Een buurt-junk die de ene na de andere inbraak pleegde, werd efficiënt aangepakt: ‘Toen hebben ze een zwarte homo gangster gevraagd of hij die junk wilde verkrachten.’ ‘En die black gay criminal had waarschijnlijk nog Aids ook’ leeft Ilco mee. ‘O ja, vast.’
Liz kijkt me aan, grote blauwe ogen in een lief meisjesgezicht: ‘Misschien snap je nu waarom ik nooit meer terug ga, ook al heb ik geen elektriciteit en op sommige dagen maar drie euro om eten van te kopen. Ben je nu geschokt, mag je dochter nog wel bij me paardrijden?’
Ik weet niet of ze me deze verhalen ook verteld zou hebben als ze niet eerste twee flessen cava in haar eentje had leeggedronken, maar ik haast me te zeggen dat ik echt wel tegen een stootje kan. Ik vertel over Nooit meer lief en de zwarte kant van het kinderzieltje – waarop Liz en haar man het boek onmiddellijk willen lezen. ‘Wanneer komt de Engelse vertaling?’

Omdat al onze familie en vrienden in Nederland zitten, vieren we kerst met een bonte mengeling van buren. Vooral de avond met paarden-Liz en haar familie is memorabel. Immigreren verbroedert, ik had me eigenlijk nooit zo gerealiseerd waar ze vandaan komen. En hoe heftig het ghetto van Manchester is. ‘Heb je zulke dingen niet in Nederland dan?’

Vriezer

Maar toch voel ik me even later weer gruwelijk braaf, als Liz zoet sabbelend op een truffel iets zegt over haar vader die in de buurtsupermarkt van datzelfde Manchester per ongeluk de verkeerde vriezer opendeed en daar een menselijke hand in zag liggen.
’Een… wat? En toen?’
Liz haalt haar schouders op.’De baas vroeg meteen: ‘Wat heb je gezien?’ En mijn vader zei ‘Niks. Ik heb niks gezien.’ En dat was het.’ Wat betekent dat daar dus nog steeds ergens een hand in een vriezer moet liggen. Pas dus op als je in Manchester komt! Of heb je zulke vriezers ook in Nederland?

Categorieën: verhalen van de berg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*