Categorie: Verhalen van een Amsterdams leven

Hallo september! De hele tijd al Earth Wind & Fire in mijn hoofd.

Lees verder

Daar vertrok alweer het laatste kind!

Lees verder

Ik gilde dwars door de stille Texelse nacht heen, gelukkig werd niemand van de kinderen ervan wakker.

Lees verder

‘Kijk,’ zei ik, ‘daar is de plek van mijn moe….’
De woorden bevroren in mijn mond.

Lees verder

Op de voorplecht van het schip stond een hond die eruitzag alsof ie zich vermomd had als hond, ik bleef maar omkijken.

Lees verder

We zijn weer een bewogen jaar verder. Wat is er veel gebeurd.

Lees verder

Ik zing een liedje van verdriet, ik zing het al zo lang.

Lees verder

Een kleine veertig jaar geleden kreeg ik mijn eerste eigen kamertje: op de zolder van de Amsterdamse wijk De Pijp.

Lees verder

Mijn moeder was constant aan het opruimen. ‘Ruimen,’ zei ze zelf.

Lees verder

J duikt elke ochtend in de Westerschelde, voordat hij aan het werk gaat. En ik zwem nu al tien dagen met hem mee – ook als de zee wild is en de wind koud.

Lees verder