Categorieën
Verhalen van een Amsterdams leven

Leip, sick, ziek

‘Tof?’ zei een van de kinderen met een vies gezicht. ‘Tof? Dat woord gebruik ik alleen ironisch, als in: tof idee – not.’

J is in Berlijn en ik duik in mijn nieuwe boek voor redactie. Niks zo irritant als wanneer je als jonge lezer helemaal in een boek zit en er dan bruut uit wordt opgeschrikt door een woord waardoor je meteen weet: dit boek is geschreven door een oud mens. Zo had ik ‘Boeien’ gebruikt, dat was al meteen geskipt door meelezende meisjes uit Vlaanderen. ‘Dat zeg je niet meer’.

GenX

Ik appte mijn jongste: ‘Het woord tof is dus kennelijk ook al cringe. Dus een concert is…. vet? Een leuk iemand is … cool? (als in: ik vind jou heel cool). Een ontdekking is… gaaf (kan vast ook niet)? Geef me wat jonge synoniemen.’
Het antwoord kwam snel: ‘Een concert is vet, leuk, of vet leuk, mega leuk, sick, fantastisch. Een leuk iemand is leuk (haha), cool (kan gewoon), sick (wederom). Leip. Een ontdekking is bizar, leip, sick, ziek, crazy.’
Young adult is voor een schrijver uit GenX denk ik een beetje als een historische roman schrijven, dan let je er ook op dat de taal niet teveel afleidt voor de lezers – die ik heel serieus neem. Niet dat ik woorden als osso of patta’s ga gebruiken, het gaat me vooral om de bijvoeglijk naamwoorden. Ik vond het al best modern dat het woord cringe stond in mijn bericht aan de dochter. En nu proefde ik de nieuwe woorden.
Het is sick dat ik getrouwd ben.
Met een leipe dude ook nog.
Het was een vet huwelijk en een mega leuke huwelijksreis.
Maar nu ben ik weer heel hard aan het werk en dat is bizar. Crazy.

Nee, dat is pas echt cringe, als ik zelf zo zou gaan praten. Daar wordt meteen doorheen geprikt door de scholieren die ik bezoek. Kijk, dit was eergisteren, in Eindhoven.
(foto Fjodor Buis)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *