Hoe groot is de liefde

Vandaag over precies een maand… dan ben ik zo blij, zo blij.

Je zou zeggen dat het went, na vijftien jaar en negentien boeken. 

Engelen

Drie jaar geleden begon ik aan een nieuw verhaal, dat toen nog Overal engelen heette. Op 14 december 2015 had ik de eerste synopsis af en stuurde hem naar mijn beste vriendin die elk boek van mij in elk stadium heeft gelezen. Duizend vragen had ze, maar ook, lees ik nu terug in haar mail: ‘Ik geloof in die personages.’ Drie jonge mensen, studenten, in Amsterdam. Een jongen, twee meisjes. Dat was het uitgangspunt. En iets met The first cut is the deepest.
Drie jaar heb ik met dit boek gereisd, het was een constante in krankzinnige tijden. Bij vlagen lukte het me niet om ook maar een letter op papier te krijgen, dan weer was het een baken waar ik me aan vastklampte en schreef ik als in trance.
Het boek in spe had meerdere titels en ook uitgevers. Maar echt vleugels kreeg het toen ik terecht kwam bij de beste jeugdboekenredacteur van Nederland, Monique. De nieuwe ruimte in mijn leven en mijn hoofd vulde zich voor een groot deel met dit verhaal. Monique en ik begonnen de wereld te bekijken door de ogen van Jules, Steffan en Mila, we zagen ze zelfs overal lopen op straat. Versie 11 ging uiteindelijk naar de opmaak en een kunstenares maakte de mooiste omslag. En nu is het klaar: 16 september is (schrijf allemaal in je agenda) de presentatie.

Ik heb dit nog niet vaak gezegd, maar: dit is het beste boek dat ik kon schrijven.

 

Reacties (4)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*