Saudade

Dagen die altijd terugkomen. The last post. Ilco opgeslokt door Bevrijdingspop. De verjaardag van je oudste dochter.
Dagen die voorbij gaan. Rokjesdag in een te kort jurkje. Mee naar Bevrijdingspop. Slingers ophangen voor diezelfde dochter.

Vergroeid

Overmorgen wordt ze negentien. En net vandaag stuurt ze een foto uit Ecuador.Ik ken die plek, die hete baden in de bergen: daar was ik op mijn huwelijksreis, net iets meer dan negentien jaar geleden. Was ik toen al net met de pil gestopt? Ik was zo gelukkig, dat weet ik wel. Dat je voelt dat alles op het punt staat te gebeuren.
Diezelfde bravoure zie ik nu terug bij mijn dochter. Hoe snel en makkelijk is die de wereld in gehuppeld. Een jaar geleden had ik haar nog dag en nacht onder mijn vleugels. Toen zat ze midden in haar Spaanse eindexamentijd, moest ik haar steeds overal naar toe brengen met de Landrover. Sowieso waren we vergroeid geraakt in Spanje. Als haar vader weer eens op pad was, waren wij tot elkaar en de berg veroordeeld. Hoe heerlijk als je kind dan zo’n lief, wijs, vrolijk mens is. Het is mijn dochter, niet mijn vriendin, zei ik af en toe streng tegen mezelf. Dat werkte voor geen meter. Niet goed voor de moederlijke distantie, maar eerlijk: zonder haar had ik me soms geen raad geweten.

Rozen

Met die distantie is het helemaal goed gekomen, letterlijk dan. Van samen vast op een berg, staan we nu allebei weer op ons eigen pad. Dat het hare over rozen gaat, daar twijfel ik niet aan. Dat ze overmorgen haar verjaardag viert omringd door mensen die dol op haar zijn, weet ik wel zeker bij dit kind. Kind? Vrouw. Wat een voorrecht om haar te kennen en te zien hoe ze bloeit. Nee, ik hang geen slingers voor haar op dit jaar en ik bak ook niet haar lievelingstaart. Maar ze is overal. Feliz cumple aan de andere kant van de wereld, dochterlief, voor altijd in mijn hart!

Reacties (2)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*