Bucketlijst voor een week

Ik weet niet meer hoe je een treinkaartje moet kopen. Ik kom sowieso nooit meer van dit enorme station af, ik snap niet waar de uitgangen zijn. En mijn dochters zitten te huilen in een hoekje omdat ze al hun afspraken met vriendinnen mislopen…
Zwetend word ik wakker. Hoezo leuk een weekje naar Nederland?

Morgen ga ik met vier kinderen (drie van mij en eentje van Spanje) in de nachtbus naar Madrid en dan vliegen we door naar Amsterdam (Ilco is er al, die moest natuurlijk vieren dat Ajax kampioen wordt). De meisjes en ikzelf hebben allemaal zoveel mogelijk afspraken gemaakt en ik probeer alles bij te houden. Dat is behoorlijk veel gedoe voor iemand die normaal dagenlang in haar eentje op een berg zit.

Een week Nederland:

In een bus vol artiesten langs alle Bevrijdingsfestivals reizen.
Twee keer naar de nieuwe uitgever in Rotterdam.
Op acht scholen over mijn boeken praten.
Reisprikken halen in het Tropencentrum.
Met mijn middelste meisje naar de Bijenkorf.
Met een slimme dame praten over hoe je zoveel mogelijk boeken kunt verkopen.
Naar een speciaal voor mij georganiseerde doorloop van mijn vriendin de actrice.
Met een collega oesters eten in Zeeland.
Naar mijn oude moedertje.
Naar Almere.
Mijn liefje bewonderen bij een talkshow.
Eindelijk de film Shame zien.
Zorgen dat de Spaanse vriendin niet kwijtraakt in de grote stad.
Hetzelfde bij mijn eigen dochters, vooral de jongste.
Twee dates in een hotel waarvan eentje geheim.
Vieren dat mijn oudste vijftien jaar wordt, met taart en ook nog met een rijsttafel.
Met twee van mijn liefste vriendinnen naar een spa.
Met een andere liefste vriendin wijn drinken in een stadstuintje.
En ook wijn drinken met mijn fonkelnieuwe (leuk woord) schrijfvriendin
Een huwelijk herdenken.
In zes verschillende bedden slapen.

Genoeg materiaal voor een blogje of drie, jullie mogen verzoekjes indienen. De vraag is alleen wanneer ik het ga schrijven.
Maar eerst maar eens door de bergen in de nacht naar het busstation van Granada rijden. Dat vind al een best lastig klusje.
Ik ga een wijntje drinken vantevoren, denk ik. Of twee. Niet zoveel dat ik dronken achter het stuur zit, ik ben niet gek. Maar genoeg om overal zin in te hebben. Nederland, we komen eraan!

Categorieën: verhalen van de berg

Reacties (4)

  • Ziet er druk, gezellig en gevarieerd uit. Ben benieuwd of het allemaal gaat lukken, welke afspraken niet door zullen gaan en welke erbij komen. Ben zelf erg benieuwd naar je ontmoeting met de dame die je kan leren hoe je meer boeken kunt verkopen.

    Maar… vooral heel veel plezier!

    Ada

  • Marret

    Respect! Klinkt als twee weken in een week gepropt. Kijk nu al uit naar je verhalen erover!

  • annemiek

    respect!!!
    misschien zie ik je ergens ook nog tussendoor xxx

  • vander linde

    hoe krijg je het voor elkaar,ik wordt al
    moe als ik het lees ,sucses
    liefs wil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*