De gorillamoeder

Als de Chinese moeder een tijgermoeder is, zijn de Spaanse moeders gorillamoeders. Gorilla’s sjouwen hun baby’s eindeloos rond, ook als die allang zelf kunnen lopen. Bovendien geven ze hun kinderen jaren de borst en blijven de jongen op hun beurt eindeloos in het nest hangen, ook als ze daar eigenlijk veel te groot voor zijn.

Chaia was jarig en wil een slaapfeestje voor vier vriendinnen. We wisten vantevoren dat dat lastig zou worden. Wekenlang was ze haar vriendinnen al aan het bestoken, aan het vragen of ze het leuk zouden vinden en checken of ze wel zouden kunnen. Toen kwam het officiële uitnodigen. Dat moest ik doen, dat had meer gewicht. Dus ik belde vier moeders en vroeg ze in mijn beste Spaans of hun dochter misschien een nachtje mocht komen logeren. Aan de andere kant van de lijn bleef het stil. Toen kwamen de vragen. Of het niet lastig voor me was. Of ik hun kind kon komen ophalen misschien. En vooral: of het niet korter kon, gewoon een uurtje spelen. ‘Ik laat het je overmorgen weten,’  zei de moeder van Elena. Die moeder is een schat en Elena ook, maar ik kreeg niet uit haar waarom Elena niet zou mogen komen. Was het transport een probleem? Moest ze vroeg thuis zijn zondag of juist laat? ‘Je hoort het overmorgen,’  herhaalde de moeder.

Tranen

Die dag komt Chaia bijna in tranen thuis uit school. Elena heeft haar verteld dat haar moeder haar niet zo lang kan missen. ‘Want op zaterdagavond en zondag werkt ze niet en dan wil ze me dicht bij haar in de buurt hebben.’ Elena had er begripvol bij geknikt, maar Chaia snauwt mij dreigend toe: ‘Als jij dat óóit bij mij zou flikken!’
Nee, natuurlijk niet. Ik ben gek op mijn dochters, zonder hen zouden de avonden hier reuze saai zijn, zeker als Ilco er niet is (zoals nu). Maar ze mogen wel een eigen leven hebben! Graag zelfs.
Ook Estefania, notabene Chaia’s beste vriendin, laat weten dat ze ‘s avonds voor het eten zal worden opgehaald. ‘Die moeder is nog erger,’ zucht Chaia. ‘Die zegt gewoon tegen Estefania: ‘Als jij achttien bent moet je nog heel lang thuis blijven wonen. En na een paar jaar mag je, heel misschien, een keertje in je eentje weg, bijvoorbeeld met de trein naar Madrid.’‘
Judi kon ook niet, dus nu zitten we hier zaterdag alleen met Sandra. ‘Toch ook leuk,’ zegt Chaia dapper. Om er, wijs door eerdere ervaringen aan toe te voegen: ‘Als  dat doorgaat tenminste.’
‘We gaan het heel leuk maken, beloof ik monter, maar van binnen bries ik als een woeste moederstier. Spaanse rotmoeders!:

Categorieën: verhalen van de berg

Reacties (4)

  • Ik wil ook wel komen 🙂
    Ik kom gewoon bij jullie wonen!
    xxxx

  • Ik las pas dat er in NL ook een term voor is inmiddels: plakmoeders. Dragen hun baby voortdurend bij zich en zogen ze jarenlang.
    Nou ben ik zelf ook best een kleffe moeder die ervan geniet om de kinderen om me heen te hebben, maar het is toch ook wel erg gezond als ze hun autonomie ontwikkelen. Anders krijg je toch allemaal onzelfstandige watjes? En schrale troost voor je meiden: hier in NL stikt het inmiddels ook van de kinderen die eraan gewend geraakt zijn dat papa of mama alles voor ze doet.

  • Oooh arme Chaia. Maar het gaat vast een heel leuk feestje worden, jou kennende!!!
    En nog gefeliciteerd met Chaia natuurlijk!!!

  • Ik zie ineens een direct verband met de enorme jeugdwerkloosheid in Spanje. Want ja, mama heeft ze liever thuis…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*