Joodse mama

Ik mocht mee naar een ver Grieks eiland. Er waren topkoks, vergezichten en vast ook een spa. Een verrukkelijke zeepbelvakantie.
Maar ik doe het niet.
De gedachte dat ik me de hele dag en avond zou moeten verhouden met Belangrijke Mannen (want de uitnodiging kwam via Ilco) en hun vrouwen (in het partnerprogramma) was te benauwend. Ik ben zo niet-sociaal ingesteld, dat is bijna ziekelijk te noemen.
Des te opmerkelijker dat ik deze week ga koken voor veertig mensen van MasterPeace die naar Montefrio komen. Maar dat kan ik wel!

Tandoori

Mijn dochters kunnen later altijd nog een mama Tandoori-achtig boek schrijven over hun joodse mama. Die ik dan eigenlijk niet ben natuurlijk, om te beginnen omdat mijn eigen mama niet joods is.
Maar dat koken van ze, dat snap ik. Ik kan zo gelukkig zijn in een keuken waar overal van alles staat te pruttelen, te trekken, te weken en te stoven. Schalen vol eten, overal vet en kruimels en zoveel dampen dat je haren er nog dagen naar ruiken. Waar je struikelt over de manden met groentes en kisten met fruit. Niet netjes opgeruimd en zeker niet wit of glimmend. Mijn ideale keuken ademt heimwee en verlangen. De geur van kippensoep op een koude dag, van kugel die vijf uur staat te bakken totdat de appel helemaal bruin en gekaramelliseerd is. Er mogen keukenkastjes uit hun voegen barsten, zelfs een muis hier en daar is welkom. En vooral mogen er heel veel kinderen in en uit lopen die hun handen branden aan hete pannen waar ze in gluren en die, ook een soort muizen, zich storten op de kruimels, de restjes en de beslagkom.

Kippenvet

Is dit joods? Ik voel me enorm oorspronkelijk als ik latkes maak. En sinds ik het joodse kookboek van mijn oma heb, kan ik nooit meer goed kippenvet weggooien, omdat dat de basis is voor bijna elk joods recept Kip? Snel, vang het vet op!
Maar deze week ga ik natuurlijk vooral heel slim koken. Dus niet die kugel, maar iets dat sneller en eenvoudiger is. Wat blijft zijn de grote pannen en al mijn vele schalen vies. Heerlijk!

Appelkugel

Toch maar even het recept dan. We hebben al best lang geen recepten meer op het weblog gehad.
Voor joodse appelkugel moet je eerst even 3 ons zandtaartdeeg maken. Verder heb je 2,5 kilo stevige appels nodig. Schillen, in schijven snijden en mengen met lekker veel rietsuiker, een grote schep kaneel en het merg van 2 vanillestokjes. Doe bakpapier in een diep bakblik en pak een pakje roomboter. Bedek de bodem met dunne plakken boter, vervolgens suiker en druk dan de appels stevig in de vorm. Ga door met lagen maken tot alle boter en appels op zijn. Dan de vorm 3,5 uur in de oven op 125 graden. Af en toe even kijken of bovenste laag niet uitdroogt, anders nog wat boter erop (ja, dit is echt troosteten).
Nu het uitgerolde zandtaartdeeg eroverheen en nog een halfuurtje op 200 graden afbakken.
Goed af laten koelen, storten en eventueel serveren met slagroom of creme fraiche die je zoet met honing.

Categorieën: verhalen van de berg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*