Girl from Ipanema

21 februari. Goed voornemen: op zoveel mogelijk exotische plaatsen jarig zijn. Twee jaar geleden Venetie, vorig jaar Rwanda en nu dus Rio de Janeiro! Ik zit hier met diep decolleté (geen verhullende hempjes nodig in Rio) op de veranda van een hotelletje op een weelderige berg vol tropische bloemen. Krekels krijsen me doof, aapjes schieten door de bomen en beneden drumt, kolkt en danst een van de fijnste steden ter wereld. Ontbijt: papaya, ananas en passievruchtensap.
Verlanglijstje: sambales bij het zwembad, naar het strand van Ipanema en vliegen! Dat laatste krijg ik natuurlijk van Ilco; volgende week ga ik met vleugels van een berg afspringen naar de zee. Paragliden dus (brr, ik heb nu al kriebels in mijn buik – wordt vervolgd!)

Sambavete

‘Ik ga research doen voor een boek van Isabel Snoek dat op het carnaval afspeelt’. Zo luchtig schreef ik dat op vorige week!
Inmiddels weet ik dat je hier tijdens het carnaval helemaal niks met iemand kunt afspreken. Het is een chaos en nog gevaarlijk ook. Een sambavete heeft alweer tot de eerste doden geleid en er zijn al tweeenveertig toeristen in hun hotels beroofd. 

Voortdurend krijgen we instructies van onze gay vrienden Rob and Richard: alleen dit taxibedrijf nemen, niet uitstappen als er een verdacht iemand voor de deur staat, camera niet in cameratas bewaren, op die andere plek helemaal geen camera mee. Als we naar een grote sambaschool willen die vlakbij een favela ligt (ze liggen allemaal vlakbij een krottenwijk, daar hebben ze nu eenmaal hun oorsprong) worden zelfs de vijf passen van de taxi naar de school geinstrueerd. 

Vervolgens valt het dan weer vreselijk mee, en ontmoeten we steeds de aardigste mensen (opa’s en oma’s: lees deze laatste zin nog een keer en vertrouw erop dat we ervaren reizigers zijn die heel goed weten wat ze doen). 

21 februari. Goed voornemen: op zoveel mogelijk exotische plaatsen jarig zijn. Twee jaar geleden Venetie, vorig jaar Rwanda en nu dus Rio de Janeiro! Ik zit hier met diep decolleté (geen verhullende hempjes nodig in Rio) op de veranda van een hotelletje op een weelderige berg vol tropische bloemen. Krekels krijsen me doof, aapjes schieten door de bomen en beneden drumt, kolkt en danst een van de fijnste steden ter wereld. Ontbijt: papaya, ananas en passievruchtensap.
Verlanglijstje: sambales bij het zwembad, naar het strand van Ipanema en vliegen! Dat laatste krijg ik natuurlijk van Ilco; volgende week ga ik met vleugels van een berg afspringen naar de zee. Paragliden dus (brr, ik heb nu al kriebels in mijn buik – wordt vervolgd!)

Sambakoningin

Sambakoningin Simone is misschien wel de alleraardigste. Ze danst zelf bovenop de derde praalwagen van haar school. En daarvoor neemt zij me mee naar Samba City. Hier worden alle kostuums en praalwagens gemaakt. Geheim, geheim! Zelfs Ilco en Bloem mogen niet mee. Ik moet doen alsof ik Simones vriendin ben (wat bepaald niet lastig is) en vloeiend Portugees spreek (wat een heel stuk ingewikkelder is; ik bekwaam me in knikken, hummen en op de, hopelijk, goede momenten si en nao zeggen). 

Maar dan sta ik ook in het mekka van het feest, het hart van heel Brazilie. Er wordt getimmerd, geverfd, gedrumd, allemaal heel geconcentreerd. Wat een verschil met de chaos hierbuiten. En wat een overdonderende schoonheid! Zeemeerminnen zo groot als een huis, tijgerwagens, gouden fonteinen, reusachtige indianen beplakt met wel een miljoen veren, edelstenen als molenwielen… het is Walt Disney gesublimeerd, 1001 nacht tot leven gewekt.
‘Hier doen ze vast een jaar over om te maken,’ zeg ik tegen Simone.
‘Nee hoor, twee weken,’ zegt ze (bluft ze?) 

En dan barst het carnaval pas echt los. Met het kindercarnaval op vrijdag, dat zo schitterend is dat Bloem als Alice in Wonderland naast me staat en Ilco wel een paar honderd foto’s maakt. 

21 februari. Goed voornemen: op zoveel mogelijk exotische plaatsen jarig zijn. Twee jaar geleden Venetie, vorig jaar Rwanda en nu dus Rio de Janeiro! Ik zit hier met diep decolleté (geen verhullende hempjes nodig in Rio) op de veranda van een hotelletje op een weelderige berg vol tropische bloemen. Krekels krijsen me doof, aapjes schieten door de bomen en beneden drumt, kolkt en danst een van de fijnste steden ter wereld. Ontbijt: papaya, ananas en passievruchtensap.
Verlanglijstje: sambales bij het zwembad, naar het strand van Ipanema en vliegen! Dat laatste krijg ik natuurlijk van Ilco; volgende week ga ik met vleugels van een berg afspringen naar de zee. Paragliden dus (brr, ik heb nu al kriebels in mijn buik – wordt vervolgd!)

Feest!!!!

Carnaval 2009

Categorieën: verhalen van de berg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*